صداش کن یواش

نشسته یک نفر
کنار قرص هاش
بگیر دستشو
صداش کن یواش

سکوت می کنه
سکوتش از غمه
صداش کن یواش
صدات مرهمه

دلش به این خوشه
که شاعر توئه
تموم شعرهاش
به خاطر توئه

چقدر زندگیش
سیاه و بیخوده
دلش به این خوشه
که عاشقت شده

به چن تا خاطره
دلش به این خوشه
ولی داره بازم
خودش رو می کشه

نذار که حس کنه
غم شکستشو
صداش کن یواش
بگیر دستشو

بخند لعنتی
توو این شب دراز
بخند لعنتی
بذار بخنده باز

نه تیغ، چارهشه
نه قرص صورتی
بخند لعنتی
بخند لعنتی...
.
سید مهدی موسوی

+انگار شاعر برا ما گفته